حورا

مشارکت در انتخابات و تعيين سرنوشت در هر نظامي علاوه بر جنبه‌هاي شرعي که دارد، به عنوان يک حق نيز قلمداد مي‌شود، حقي که در همه جوامع و مکاتب بشري به عنوان فضيلت و ارزش شناخته مي‌شود و با عناويني همچون «حق انتخابگري»، «حق مشارکت در تعيين سرنوشت» و … شناخته مي‌شود، از طرفي ويژگي هر حقي اين است که صاحب حق بايد از آن دفاع کرده و در پي احقاق و عملي ساختن و يا به اصطلاحي علمي‌تر «استيفا» آن باشد يعني بايد تمام حق خود را مطالبه کند، چرا که هر گونه بي‌اعتنايي نسبت به آن اقدامي نارواست که به از بين رفتن حق، منجر خواهد شد.

بر اين اساس مشارکت در انتخابات علاوه بر جنبه‌هاي شرعي گامي در راستاي مطالبه و دفاع از حق مسلمي است که هر ايراني دارد و به همين دليل براي مشارکت در انتخابات ضرورتي فراتر از تکليف شرعي وجود دارد که باعث مي‌شود تا ضرورت داشته باشد، هر ايراني ولو اينکه کاري با تقليد و تکليف شرعي نداشته باشد و يا اساساً غير مسلمان باشد و يا هيچ تعلق خاطري به نظام جمهوري اسلامي نداشته باشد نيز در انتخابات مشارکت کند، چنانکه مقام معظم رهبري نيز به همين موضوع بارها اشاره کرده و فرموده‌اند: «اين(انتخابات) يک حق و در عين حال يک تکليف است. حق آحاد مردم ماست که نظر بدهند؛ تکليف آنها هم همين است».
به هر حال در اعمال اين حق به تبليغات برخي که ثمر بخش بودن آن را مورد تشکيک و انکار قرار مي‌دهند، نبايد توجه کرد، (به ويژه در مواردي که ثمر بخش نبودن ظاهري إعمال اين قبيل حق‌ها ناشي از اين است که همگان تلاش نمي‌کنند تا به درستي از اين حق بهره بگيرند، چون اگر مردم، با بصيرت و چشماني باز و فارغ از جار و جنجال و هياهوهاي تبليغاتي و فضاي احساسي تلاش کنند تا در فضايي که براي اعمال حق تعيين سرنوشت فراهم شده است، از اين حق مسلم خود استفاده کرده و بهترين انتخاب را انجام دهند، در آن صورت نمايندگاني بر سر کار خواهند آمد که تأمين کننده منافع واقعي مردم خواهند بود و تير دشمنان نيز در بي ثمر نشان دادن استفاده مردم از حق مشروع خود به سنگ خواهد خورد.