حورا

پیامبر اکرم (ص)

إنَّ اللّهَ إذا أحَبَّ أهلَ بَيتٍ أدخَلَ عَلَيهِمُ الرِّفقَ .

هر گاه خداوند ، خانواده اى را دوست بدارد ، مدارا و ملايمت را وارد آن خانواده مى كند .

كنز العمّال : ج ٣ ص ٥٢ ح ٥٤٤٩ نقلاً

سیره عبادی: در سیره عملی امام رضا آمده است که آن حضرت در بحبوحه مناظرات علمی که بزرگان ادیان و فرق در آن حضور داشتند، به مجرد شنیدن صدای اذان، جلسه را ترک می‌کرد و در پاسخ به درخواست حاضران برای ادامه بحث علمی، فرمود: نماز می‌گزاریم و بازمی‌گردیم.گزارش‌هایی از عبادت‌های شبانه و شب زنده‌داری ایشان نقل شده است. هنگامی که امام رضا پیراهن خود را به دعبل خزاعی هدیه داد به او فرمود: از این پیراهن محافظت کن که من با آن، هزار شب، در هر شب هزار رکعت نماز خوانده‌ام و با آن هزار بار قرآن را ختم کرده‌ام.سجده‌های طولانی آن حضرت نیز گزارش شده است.

سیره اخلاقی: نمونه‌های فراوانی از برخورد نیک امام در معاشرت با دیگران نقل شده است. رفتار محبت‌آمیز و همسفره شدن امام با بردگان و زیردستان حتی پس از ولیعهدی نمونه‌ای از این گزارش‌ها است. ابن شهرآشوب نقل کرده است که روزی امام به حمام رفت و یکی از حاضران که امام را نمی‌شناخت از ایشان خواست دلاکی او را انجام دهد. امام پذیرفت و شروع به دلاکی کرد. دیگران با مشاهده این ماجرا امام را به آن مرد معرفی کردند و وقتی آن مرد شرمسار شد و عذرخواهی کرد، امام او را آرام کرد و به دلاکی ادامه داد.

سیره تربیتی: در سیره رضوی بر نقش خانواده در تربیت فرزند تاکید شده و مواردی همچون لزوم ازدواج با همسر صالح،اهتمام به ایام بارداری،نامگذاری نیک،و تکریم کودک گوشزد شده است. در مورد اهتمام امام رضا به انس گرفتن با نزدیکان نیز نقل شده است که هرگاه امام فراغتی پیدا می‌کرد، نزدیکان و اطرافیانش از کوچک و بزرگ را جمع می‌کرد و به گفتگو با آنان می‌پرداخت.

 
سیره علمی: امام رضا وقتی در مدینه حضور داشت در روضه نبوی می‌نشست و دانشمندانی که از پاسخ سوالات درمی‌ماندند، از امام یاری می‌خواستند. پس از حضور در مرو نیز از رهگذر مناظراتی که برپا می‌شد، به بسیاری از شبهات و سوالات پاسخ می‌گفت. افزون بر آن امام در منزل خود و در مسجد مرو حوزه علمی تشکیل داد ولی وقتی مجلس درس امام بالا گرفت مامون دستور تعطیلی آن را صادر کرد و امام او را نفرین کرد.

لقب «معصومه» را علی بن موسی الرضا (علیهما السلام) درضمن روایتی برای خواهر خود برگزیده است؛ آنجا که می فرماید: «من زار المعصومة بِقُم کَمَن زارنی…». لقب دیگر این بانو، «کریمه ی اهل بیت» است و این لقب، به جهت خوابی است که مرحوم آیت اللّه سید محمود مرعشی نجفی (ره) - پدر آیت اللّه العظمی مرعشی نجفی (ره) - دیده است. ایشان بسیار علاقه مند بود تا به هر طریق ممکن، محل دفن حضرت صدیقه ی طاهره (سلام الله علیها) را بداند. به این منظور، ختم مجربی انتخاب می کند و چهل شب به آن مداومت می کند. شب چهلم درعالم رۆیا به محضر امام باقر یا امام صادق - علیهما السلام - مشرف می شود. امام به ایشان می فرمایند: «علیک بکریمة اهل البیت…؛ یعنی برتو باد چنگ زدن به دامان کریمه ی اهل بیت، فاطمه ی معصومه (سلام الله علیها)

از بین امامزادگان و فرزندان اهل بیت علیهم السلام فقط چهار نفرند که زیارتنامه  مخصوص دارند: حضرت زینب کبری، حضرت ابا الفضل العباس، حضرت علی بن الحسین و حضرت فاطمه ی معصومه سلام الله علیهم اجمعین 
شاید این ارجاع، رمزی الهی است که مردم به جای گشتن به دنبال محل قبر همسر امیر المۆمنین علیه السلام ،  به آستان بوسی نواده ی مکرمه اش، حضرت فاطمه ی معصومه (سلام الله علیها) مشرف شوند.

آری! تمام اینها رمزها و نشانه هایی است که از سوی اهل بیت (علیهم السلام) برای شیعیان فرستاده می شود، تا خواص اهل معرفت، تیزبینانه آنها را دریافت کنند و راه را بیابند.