عاقبت همّ و غم دنیا و آخرت
امام صادق علیه السلام:
مَن أصبَحَ و أمسی و الدنیا أکبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّه ُ تعالی الفَقرَ بینَ عَینَیهِ و شَتَّتَ أمرَهُ و لم یَنَلْ مِن الدنیا إلاّ ما قَسَمَ اللّه ُ له، و مَن أصبَحَ و أمسی و الآخرةُ أکبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّه ُ تعالی الغِنی فی قلبِهِ و جَمَعَ لَهُ أمرَهُ.
کسی که شب و روز بزرگترین همّ و غمش دنیا باشد، خداوند متعال فقر را در برابر چشمانش قرار دهد و کارش را پریشان سازد و از دنیا جز به آنچه خداوند قسمتش کرده است نرسد و کسی که شب و روز بزرگترین همّ و غمش آخرت باشد، خداوند دلش را بی نیاز گرداند و کارش را سامان دهد.


تا نام تو برده می شود، چراغهای صلوات، در جان لحظه ها فروزان می شوند. تا فضیلتی از تو گفته می شود، دلها از بوی گل محمدی زنده می شوند. یاد نویدبخش تو، دربهای صبح را به رویِ ما می گشاید. قرآن ، نزدیکترین راه رهایی است و نهج الفصاحه ات، پاکترین مبحث بندگی.